Pierwszoklasista

21Dziecko 7 letnie, no teraz już 6 letnie idzie do szkoły. Pewnie jest bardzo podekscytowany tą chwilą a Ty razem z nim. Dziecko w tym wieku umie zrobić już większość czynności samoobsługowych. Potrafi wiązać buciki (co jest bardzo istotne), samodzielnie korzystać z toalety a także jeść. Nie potrzebuje już tak bardzo Twojej pomocy ale nie możesz zapomnieć, że mimo iż niektóre zajęcia są dla niego łatwe oczekuje od \ciebie wsparcia. Dziecko do świata podchodzi bez krytyki. Myśli, że wszyscy są dobrzy i przyrżnie do siebie nastawieni. Musisz wytłumaczyć dziecku, jak powinno zachowywać się w kontaktach z innymi ludźmi. Jak powinno zwracać się do nauczycielki, jak do swoich rówieśników. Przede wszystkim naucz dziecko, że nie może wszystkich obdarzać zaufaniem. Porozmawiaj z nim na temat wykorzystywania dzieci przez złych dorosłych. Powiedz jak ma się zachować w sytuacji gdy ktoś częstuje go cukierkami lub pyta gdzie mieszka. Ty jako matka musisz postępować w taki sposób aby dziecko miało do Ciebie bezgraniczne zaufanie i wiedział. Pierwszoklasista ma również wysokie mniemanie o sobie. To dobrze, że nie popada w kompleksy ale musisz nauczyć go pokory. Dlaczego? Bo swoim zachowaniem może krzywdzić uczucia innych dzieci a w przyszłości, gdy tak naprawdę zetknie się z brutalnym światem nie będzie umiał sobie poradzić. To normalne, że małe dziecko, gdy zatrzyma mówić robi to w sposób niedbały, w taki, jaki potrafi. Jeżeli trwa to powyżej 4 roku życia jest to już, dyslalia czyli mowa przechodząca w bełkot. Może objawiać się zniekształcaniem wymawianych głosek, opuszczaniem głosek wchodzących w skład wyrazu lub zastępowanie jednej głoski inna. Powoduje to, że mowa dziecka jest niezrozumiałą i przysparza dziecku bardzo wielu stresowych sytuacji. Dziecko bardzo nerwowo reaguje na sytuacje, gdy jego kolega z przedszkola nie może zrozumieć, co chce mu powiedzieć. Wpływa to bardzo negatywne na późniejsze relacje, w które dziecko będzie wchodziło z innymi ludźmi. Każdy chce przecież wysławiać się w sposób płynny, bo to dodaje pewności siebie. Do tego typu zaburzeń należy: seplenienie, kappacyzm i gammacyzm czyli zamienianie głosek k i g na t i d, przyczyna tego zaburzenia jest nieprawidłowa praca języka. Im szybciej rozpoczniesz prace nad poprawna wymowa swojego dziecka tym mniej będzie przezywało stresu. Jeżeli zauważysz coś niepokojącego u swojego dziecka od razu podejmij kroki do zlikwidowania tej nieprawidłowości, ponieważ w późniejszym życiu będzie miał pretensje przede wszystkim do Ciebie, czyli swoich rodziców. Mały Jasio zawsze był energicznym dzieckiem, ale od pewnego czasu wszystko chce za mnie robić. Na co mogę mu pozwolić a czego powinnam mu zabronić? Dziecko, kiedy niemal rwie się z pomocą oznacza to, że zwykłą zabawa już mu nie wystarcza. Myjesz naczynia a dziecko ze łzami w oczach prosi, żebyś pozwoliła mu umyć razem z Tobą. Oczywiście, że pozwól. Powiedz małemu pomocnikowi, że ty będziesz myła a On będzie wycierał łyżeczki, żeby były suche i gotowe, gdy będzie jadł obiadek. Jeżeli Twój mały pomocnik chce kroić tak jak Ty jarzyny ostrym nożem, wytłumacz mu, co może sobie nim zrobić. Nie obawiaj się mówić dziecku o krwi, lekarzu i bólu. W ten sposób dziecko zda sobie sprawę, że to co mówisz jest prawdziwe i ,że się o niego martwisz. Zaproponuj mu, że kupicie specjalne noże i przybory kuchenne dla dzieci, dzięki którym będzie bezpiecznie mogło z Tobą pracować. Nie powinnaś pozwolić dziecku wkładać ciastek czy ciasta do piekarnika, pozwolić by zmywało szklane naczynia i samodzielnie odkurzało. Wszystko to niesie z sobą ryzyko wypadku. W co możesz zaangażować swoje dziecko? W przygotowywanie ciasta na ciasteczka, lepienie pierogów czy sprzątanie jego pokoju. Dziecko będzie czuło się potrzebne a Ty nie będziesz martwiła się o jego bezpieczeństwo.